Wachten

Het heeft iets weg van een Droste-effect: je zit te wachten op een station, met uitzicht op een poster waarop iemand op een ander perron aan het wachten is. Leuker kunnen ze het niet maken bij de NS.

Advertenties

Punt

Een punt is rond. Ook een meetpunt, al is het ongebruikelijk dat deze midden in een stoeptegel zit. Deze werd aangetroffen op een station, waar meer van Duitse origine te vinden is: de stationsklok, de kaartautomaat, de toegangspoortjes. En kennelijk ook het meetpunt, of nee, het ding heet een meetspijker of meetnagel, met als officiële naam kernnetbout. In Nederland gebruikt door landmeters om een meetpunt te markeren.

Volgens Wikipedia kan een meetspijker al dan niet voorzien zijn van een tekst. Er zijn verschillende maten:

  • lengte 45 mm, kop 15 mm, gekartelde schaft, geen opschrift
  • lengte 50 mm, kop 25 mm, geen opschrift
  • lengte 50 mm, kop 25 mm, opschrift ‘meetpunt’
  • lengte 50 mm, kop 25 mm, opschrift ‘Messpunkt’
  • lengte 50 mm, kogelkop 16 mm, geen opschrift
  • lengte 75 mm, kop 25 mm, opschrift ‘meetpunt’
  • lengte 100 mm, kop 25 mm, opschrift ‘meetpunt’

Twee meter verderop zat er nog een. Is dit de versie kogelkop, geen opschrift? Deze was wél tussen de tegels geslagen.

IMG_1978.jpeg

Bliksem

Palen voorzien van lelijke stickers met schreefloze cijfers zijn er genoeg. Alle nieuwe lantarenpalen hebben ze. Het kan anders. Dat bewijst deze elektriciteitspaal op NS-station Santpoort Noord, nog niet zolang geleden overgeschilderd. In veel opzichten een wat treurig station, maar dit maakt alles weer goed: handgeschilderde sjabloon-cijfers met een mooie bliksem erboven. Vooral de ‘5’ heeft zo’n aardige liggende komma als dakje én staart, toch?

Letters

Station Haarlem, de vroegere herentoiletten. Nu aangepast aan de tijd, en dus moest er een aanduiding ‘Dames’ bij geplaatst worden. Ingraveren in de steen werd niet aangedurfd of was wellicht niet mogelijk vanwege de monumentenstatus. Dan wordt het de slechtst denkbare optie: een lelijk perspex bordje met plakletters. De oude typografie stamt uit de Art Nouveau-periode en kent een fraaie, verticale taillering, kijk maar naar de ‘H’. De nieuwe belettering is daar een slap aftreksel van, met als dramatisch dieptepunt de ‘D’, een soort ingezakte pudding. De ‘E’ een slechte kopie, de ‘M’ zonder enige persoonlijkheid (vergelijk dat eens met de ‘R’!). We zijn op het verkeerde spoor beland.

Treincodes

Dit is de internationale trein naar Berlin Ostbahnhof, nog van het oude (niet-ICE) type. Op een rangeerterrein is er graffiti op gespoten. Dat gebeurt regelmatig. Maar wat ik dan weer interessant vind is dat iemand (vermoedelijk in Duitsland) het belangrijk acht dat de codes op de rijtuigen leesbaar blijven. En daarom alleen die voorzichtig schoonpoetst. De rest komt wel weer bij de reguliere schoonmaak.
(Gefotografeerd op Amsterdam Centraal).

Stoomtrein

Soms verschijnen er bijzondere treinen op de borden van de NS. Zo zou er midden in de spits een stoomtrein naar Rotterdam rijden. Nog even afgewacht wat er ging komen, maar na enige tijd verdween de aankondiging toch weer geruisloos van het bord. Geen stoomtrein gezien (misschien een te grote vertraging opgelopen). Jammer.