Afdruk

Een betonnen fietspad, dat uit verschillende segmenten bestaat. Al langere tijd vroeg ik me af hoe hierin over enige lengte een spoor van een fietsband terecht is gekomen, dat op sommige plaatsen wel een paar centimeter diep is.

Tot dusver ging ik er vanuit dat het pad uit prefab platen bestond. Heeft iemand in de fabriek over de platen gefietst? Nee, natuurlijk. Bij nadere beschouwing zijn de betonnen delen elk ter plekke gemaakt. Kennelijk heeft iemand kans gezien door het nog niet uitgeharde beton te fietsen.

Advertenties

Wachten

Het heeft iets weg van een Droste-effect: je zit te wachten op een station, met uitzicht op een poster waarop iemand op een ander perron aan het wachten is. Leuker kunnen ze het niet maken bij de NS.

Opladen

De ticketmachines van de NS die voor en na de poortjes staan hebben een subtiel verschil, dat in de praktijk veel uitmaakt in het gebruiksgemak. De kleinere automaten na de poortjes zijn oplaadpalen voor kaarthouders, uitgerust met een vakje waarin je je OV-kaart legt. Die kun je daar in laten liggen tot de transactie klaar is.

Bij de automaten voor de poortjes moet je eerst je OV-kaart scannen. Betaal je vervolgens met een PIN-pas, dan ontstaat er een onhandig moment waarbij je met twee kaarten in de weer bent. Na de betaling moet je namelijk weer je OV-kaart op de juiste plek houden. Bij de automaat met het vakje hoeft dat niet – klein verschil in ontwerp, maar het maakt veel uit. Totdat we ooit een keer met de mobiele telefoon kunnen betalen.

Dwarsliggers

Spoorbielzen zijn gewoon balken? Nee, dwarsliggers worden ze genoemd. Vroeger nog van hout, tegenwoordig van beton. Spanbeton. Daar maken ze bijvoorbeeld de monoligger NG30, waarbij de kraagbouten en het bevestigingssysteem zijn voorgemonteerd. Heel fijn.

Die liggers krijgen een nummer en sinds enkele jaren ook een jaartal mee. Altijd handig: mochten ze toch eerder breken dan verwacht, dan weet je nog welke partij dat was. Maar in 2013 moet er moment gekomen zijn waarop iemand bij Spanbeton moet hebben gedacht: hé, dat jaartal staat verkeerd om (ergens tussen nr. 430 en 473). En toen hebben ze het omgedraaid. Kijk maar.