Anders

Midden in de polders van Flevoland, tusssen Almere en Zeewolde, ontstaat Oosterwold. Daar pakken ze het anders aan. Volgens de website maakoosterwold.nl:

“Hier wordt de gebiedsinrichting geheel aan het eigen initiatief overgelaten. Dat betekent dat iedereen op elke plek een kavel mag uitzoeken. Je vindt hier de ultieme vorm van doe-het-zelf-gebiedsontwikkeling.”

Stadslandbouw?

Dat klinkt mooi. Van elke kavel zou 50% uit (stads)landbouw moeten bestaan. Maar hoe ziet dat er in de praktijk uit? De meeste mensen lijken vooral een goedkope kavel te willen waar ze een groot huis op kunnen zetten, zonder aan al te veel regels te zijn gebonden. Het verhaal van de stadslandbouw is in veel gevallen een wassen neus. Er worden (letterlijk) een paar fruitbomen in de tuin gezet en dat is het dan wel. Een enkel moestuintje hier en daar, maar toch vooral veel gras.

Zelf bouwen

De gebiedontwikkeling is rommeliger doordat iedereen hier zelf mag bouwen op z’n eigen kavel, maar er zijn overduidelijk ook projectontwikkelaars actief, waarvan gezegd wordt dat die worden geweerd. Er hangen zelfs spandoeken waarop huizen kant-en-klaar worden aangeboden. Kijk maar naar de bovenstaande foto. Dit is een blok dat in elke willekeurige nieuwbouwwijk had kunnen staan. Doet me aan de film ‘De Noorderlingen’ denken, zo midden in het niets.
Op andere terreinen kun je interessante zelfontwikkelde woningen tegenkomen naast de lelijkste schepsels uit een catalogus, wat een direct gevolg is van de gekozen ontwikkelstrategie.

Organisch

Die zogenoemde ‘organische ontwikkeling’ leidt tot een gebied dat als los zand aan elkaar hangt. Er is geen kern te ontdekken en omdat de bestaande verkaveling is gehandhaafd, inclusief de rechte polderwegen, is het een onsamenhangende lappendeken. Met hier en daar weliswaar fijne plekken, maar dat is eerder ondanks dan dankzij. En een leuk café daar in de polder, of een mooi pleintje? Vergeet het maar.

Villa, met gazonnetje en trampoline. Zien we ergens stadslandbouw?

Goud

Je ziet het wel vaker aan de randen van nieuwbouwgebieden, van die overgebleven stapeltjes stenen, hopen zand of resten cement. Het kan soms lang duren voor ze zijn opgeruimd. Deze stapel bevatte plotseling stenen vermomd als goudstaven. Is dit een hint naar de extreem hoge huren die voor de woningen in dit gebied worden gevraagd (tot 2.600 euro per maand voor een appartement)? Of wilde een bouwvakker zich ook wel eens rijk voelen? De stenen zitten mooi strak in de goudfolie trouwens.