U/V

De letters u en v waren in de middeleeuwen onderling uitwisselbaar. In het Latijn was er geen verschil tussen de twee, en sommige Latijnse grammatica’s verwijzen naar v als “medeklinker u”.

Een mooi voorbeeld van deze uitwisselbaarheid is terug te vinden in twee Amsterdamse gevelstenen op steenworp afstand van elkaar. ‘De Tvrkse slaef’ (zie boven) is te vinden in de gevel van een pand uit 1938 (ongeveer op de oorspronkelijke plek) aan de Nieuwe Batavierstraat, terwijl om de hoek, op de Oude Schans, ‘Koonig Dauid’ (hieronder) prijkt in de wand van een schoolgebouw.

Konig-Dauid

In het verlengde hiervan: de ‘w’ is een dubbele u/v, maar ook het latere ‘uw’, zoals hier in ‘De gekroonde paw’. Pauw werd eerder ook gespeld als pau, pawe, pauwe, pou(w) (Afrikaans), paeu (zie etymologiebank.nl).

Paw

Advertenties

Letteromzetting

In mei 2013 zat de intrigerende sticker met “Letteromzetting / conversion table” er nog. Op een hek achter een sporthal aan de Tetterodeweg in Overveen. Een tamelijk nondescript zwart hek bij de achteruitgang, maar wel met twee mooie Franse lelie-ornamenten. De tabel zal wellicht gebruikt zijn in een puzzeltocht of iets dergelijks, om een geheime boodschap te kunnen ontcijferen. Goed vormgegeven.

Ergens in 2017 is de sticker eraf getrokken. De lijmresten zijn ook in 2018 nog zichtbaar.

Franse-lelie-hek

De linkerfoto is uit mei 2013 (evenals de foto boven dit item), de rechterfoto is uit oktober 2018. De staat van het hek is onveranderd afgebladderd/geroest.

 

Keurmerk

Een glimmend bordje op de muur van de supermarkt, een wat minder dan gemiddelde Albert Heijn op de campus van Diemen-Zuid. SSV, dat lijkt wel iets op SRV (dat stond voor ‘Samen Rationeel Verkopen’). Of nee, wacht, het is SSK: het Super Supermarkt Keurmerk. Ja, echt. Volgens de website staat dat voor ‘lokale betrokkenheid en maatschappelijk verantwoord ondernemen’. ‘Zie je het SSK keurmerk aan de winkelpui, dan weet je dat deze supermarkt wordt gerund door een zelfstandige ondernemer’. Er is ook overal een keurmerk voor; het wordt hoog tijd voor een keurmerk voor keurmerken.

Afwrijfletters

Voor de koppen van mijn krantjes in 1976 maakte ik gebruik van de afwrijfletters van Alfac DECAdry. Die velletjes waren (en zijn) tamelijk duur, en je raakt al snel door de A’s en E’s. Daarom stuurde ik een klacht naar de fabriek in België (zit daar nog steeds, aan de Rue de l’Industrie) dat de letters snel braken (wat niet geheel bezijden de waarheid was). Daarop kreeg ik een flink pak letters ter compensatie toegestuurd.

De Balk in 1976 had als handelsmerk de vele fouten in de getypte tekst. De interpunctie liet ook te wensen over (met name het ontbreken van spaties achter komma’s en punten), wat de leesbaarheid niet ten goede kwam.

Grappig genoeg is de tegenwoordige website van DECAdry in dezelfde onnavolgbare stijl geschreven:

DECAdry Afwrijfletters en Cijfers
Voortbouwend op de ervaring als marktleider en bedenker voor kleinformaat-transferdruk, heeft DECAdry een productlijn die perft op de behoeften van vele doelgroepen voldoet. Als eens van de weinigen in Europa leveren wij een breedt assortiment afwrijfletters en cijfers in wit en zwart.

Letters

Station Haarlem, de vroegere herentoiletten. Nu aangepast aan de tijd, en dus moest er een aanduiding ‘Dames’ bij geplaatst worden. Ingraveren in de steen werd niet aangedurfd of was wellicht niet mogelijk vanwege de monumentenstatus. Dan wordt het de slechtst denkbare optie: een lelijk perspex bordje met plakletters. De oude typografie stamt uit de Art Nouveau-periode en kent een fraaie, verticale taillering, kijk maar naar de ‘H’. De nieuwe belettering is daar een slap aftreksel van, met als dramatisch dieptepunt de ‘D’, een soort ingezakte pudding. De ‘E’ een slechte kopie, de ‘M’ zonder enige persoonlijkheid (vergelijk dat eens met de ‘R’!). We zijn op het verkeerde spoor beland.

Letters

Een modewinkel in Wageningen omlijst de etalage met tegeltjeswijsheden, op semi-nostalgische wijze aangebracht met handgeschilderde letters op achtkantige bordjes. Zo heb je nog wat aan die gevel en hebben voorbijgangers na sluitingstijd ook nog wat bekijken. Over de inhoud van de bordjes is niet al te lang nagedacht. Het gaat meer om het effect, er wordt hier getracht authentiek en origineel te zijn. Excuses voor de uitsnede van de foto, op de een of ander manier stond mijn camerainstelling opeens op ‘vierkant’. Beeld maken is gewoon niet te lang nadenken over je instellingen.

Bungalowpark

Ja, dat zal elk bungalowpark beweren, dat ze ‘uniek’ zijn, terwijl ze juist allemaal zo sterk op elkaar lijken. In Vilsteren is een park dat zich gewoon Uniek noemt, om daarmee bij voorbaat maar duidelijk te maken toch echt anders te zijn dan alle andere (en in niets te verschillen).

Wat dit bord bijzonder maakt is de letterkeuze. Die is van een kwaliteit en uitvoering die je inderdaad niet zo vaak tegenkomt, en ook duidelijk aan een eerder tijdperk verbonden is. Deze (handgevormde) letters zitten er ongetwijfeld al geruime tijd en geven op niet mis te verstane wijze de ingang van het park aan. Geen vlaggenparade, logofestijn of bordjesrommel aan de poort, alleen deze kloeke rode letters op een groene plank. Uniek.