Aangroei

De gemeente is bezig om metalen voorwerpen uit de Weespertrekvaart te vissen. Daarbij komt van alles naar boven, en natuurlijk ook fietsen (niet zoveel als in Almere, zie het bericht Slootvangst). Fascinerend om de aangroeisels op zo’n fiets te zien, hier op de kade in de avondzon tentoongesteld alsof het een nieuw model betreft.

(Update: het oud ijzer wordt dan wel op de kant gelegd, het wordt niet weggehaald. Waarschijnlijk zo’n geval waar de ene dienst niet weet wat de ander aan het doen is. Dikke kans dat het spul door sommigen weer terug het water in wordt gegooid).

Houding

Dit ‘verboden te fietsen’ bordje staat hier al weer even. Het is opvallend hoe verschillend dit soort bordjes kunnen zijn wat betreft de afbeelding van de fietser. Ik heb het gevoel dat ze de tijd reflecteren waarin ze worden gemaakt, net als het voetpad-bordje met de man met de hoed en het kind aan de arm. De fietser op dit bord heeft een wat losse, bijna nonchalante houding.

Wat ook opvalt als je objecten van dichtbij fotografeert, is dat er altijd meer op de foto blijkt te staan dan je in eerste instantie dacht. Is dit bordje bijvoorbeeld beschoten, wellicht met een luchtdrukpistool (drie keer)? Er heeft aan het paaltje eerder een ander exemplaar gehangen, daarvan zijn nog twee bevestigingspunten te zien boven het bordje. De vier gebruikte schroeven zijn van een fors formaat. En er zitten haren op, maar niet van honden, want die mogen hier niet komen. Hebben reëen zich tegen het bordje aangeschurkt? Is het daarom ook aan de randen beschadigd geraakt?

Tape

Met cellotape/sellotape kan je alles repareren. Deze ‘reflector in tape’ kwam ik tegen naast me in het fietsenrek bij het station. Aardige poging, die me deed denken aan de fantastische serie ‘Fixing things the Russian Way’ die mijn broer me lang geleden toestuurde. Hierbij een selectie (ik heb maar een deel van deze serie, uit de nummering blijkt dat er veel meer moeten zijn).

Fixing things the Russian way

Fixing-things-russian-way

Fietsstraat

België kent sinds een maand het fenomeen ‘fietsstraat’. Net over de grens, in Belgisch Limburg (lokaal aangeduid als ‘fietsparadijs’), zijn ze te vinden. Ik kwam deze tegen in de buurt bij Bocholt, op de plek Voorste Luysmolen.

Opvallendste aan de fietsstraat: automobilisten mogen geen fietsers inhalen. Uiteraard werd ik direct bij binnenrijden door een auto gepasseerd. De fietsstraat is misschien zo’n 50 meter lang. En dat heeft de EU dus 127.500 euro gekost…

Mountainbike

In Duitsland zijn ze gek op bewegwijzering. Alle fiets- en wandelroutes zijn overdadig voorzien van bordjes. De routes voor mountainbikers zijn voorzien van dit bordje. Dit is in meerdere opzichten een vreemd geval. Is de fietser met zijn achterwiel in de modder gezakt? Waarom heeft de fiets spatborden als op een motor? Wat is er met de rechterknie gebeurd? Waarom heeft de fiets geen frame of stuur? Dit wordt geen comfortabel tochtje.

Spatbord

Fietsen behoren in Amsterdam ook tot het stadsmeubilair. Wie zijn fiets een tijdje ergens in de binnenstad parkeert, zal merken dat die al snel door vandalen wordt vernield. Het eerst sneuvelen reflector, achterlicht, bagagedrager, dat soort zaken. Ik spreek uit ervaring.

Dit exemplaar kwam ik op de brug aan de Oude Schans tegen en heeft houten spatborden. Normaal hebben spatborden ook afgebogen zijkanten, en dat is niet zonder reden. Dit type zal niet geheel spatwaterdicht zijn. Het is trouwens een fiets van het Zwarte Fietsenplan, zoals een stickertje vermeld. Dat is niet een tegenhanger van het Witte Fietsenplan, maar een winkelketen.