Post

Vorige maand werd het krantje ‘The Express’ rondgestuurd, gepubliceerd door Pieter Stapel. The Express verscheen 5 keer in de periode 1986-1988, dertig jaar geleden dus. De aanleiding om een nieuw exemplaar te laten verschijnen was een voetreis door de Chiltern heuvels in Engeland.

Het gevouwen krantje werd voorzien van een wikkel en op 11 oktober verzonden via PostNL. Als snel bleek dat alleen de wikkel aankwam bij de ontvangers, voorzien van een speciale sticker door PostNL. In de sorteermachines was de inhoud uit de wikkel geschoven.

Daarom werd op 13 oktober een nieuwe oplage gedrukt en verzonden, nu in een envelop. Die bereikte in de meeste gevallen rond 15-17 oktober de geadresseerden.

Een maand later wordt echter alsnog bij in elk geval één ontvanger een exemplaar in de originele wikkel afgeleverd. De afstempeling was half op de wikkel, half op de inhoud terechtgekomen:

Documentscans

In dit geval zat de wikkel heel krap om het krantje en is het daardoor heelhuids door de geautomatiseerde sortering en stempeling gekomen. Ook de fluoricentiestreep en matrixprint-code waren normaal aanwezig (maar niet geprint op een witte ondergrond, want deels op de inhoud). Waarom de aflevering dan zolang op zich heeft laten wachten blijft gissen. Al die tijd moet het poststuk ergens zijn gebleven. Is het wellicht in een lus terechtgekomen, omdat de sorteercode niet goed leesbaar was? Een gek idee dat het mogelijk wekenlang rondjes heeft gedraaid op het sorteercentrum, maar niet ondenkbaar.

 

Advertenties