Anders

Midden in de polders van Flevoland, tusssen Almere en Zeewolde, ontstaat Oosterwold. Daar pakken ze het anders aan. Volgens de website maakoosterwold.nl:

“Hier wordt de gebiedsinrichting geheel aan het eigen initiatief overgelaten. Dat betekent dat iedereen op elke plek een kavel mag uitzoeken. Je vindt hier de ultieme vorm van doe-het-zelf-gebiedsontwikkeling.”

Stadslandbouw?

Dat klinkt mooi. Van elke kavel zou 50% uit (stads)landbouw moeten bestaan. Maar hoe ziet dat er in de praktijk uit? De meeste mensen lijken vooral een goedkope kavel te willen waar ze een groot huis op kunnen zetten, zonder aan al te veel regels te zijn gebonden. Het verhaal van de stadslandbouw is in veel gevallen een wassen neus. Er worden (letterlijk) een paar fruitbomen in de tuin gezet en dat is het dan wel. Een enkel moestuintje hier en daar, maar toch vooral veel gras.

Zelf bouwen

De gebiedontwikkeling is rommeliger doordat iedereen hier zelf mag bouwen op z’n eigen kavel, maar er zijn overduidelijk ook projectontwikkelaars actief, waarvan gezegd wordt dat die worden geweerd. Er hangen zelfs spandoeken waarop huizen kant-en-klaar worden aangeboden. Kijk maar naar de bovenstaande foto. Dit is een blok dat in elke willekeurige nieuwbouwwijk had kunnen staan. Doet me aan de film ‘De Noorderlingen’ denken, zo midden in het niets.
Op andere terreinen kan je interessante zelfontwikkelde woningen tegenkomen naast de lelijkste schepsels uit een catalogus, wat een direct gevolg is van de gekozen ontwikkelstrategie.

Organisch

Die zogenoemde ‘organische ontwikkeling’ leidt tot een gebied dat als los zand aan elkaar hangt. Er is geen kern te ontdekken en omdat de bestaande verkaveling is gehandhaafd, inclusief de rechte polderwegen, is het een onsamenhangende lappendeken. Met hier en daar weliswaar fijne plekken, maar dat is eerder ondanks dan dankzij. En een fijn café daar in de polder, of een pleintje? Vergeet het maar.

Villa, met gazonnetje en trampoline. Zien we ergens stadslandbouw?

Vissticks

Kennelijk wilde niemand dit product hebben, want het lag met 75% korting in het schap (89 cent). De Balk’s culinaire afdeling Pollepelproblemen raakte geïntrigeerd: waarom zou je juist zo’n smakeloze hap als een visstick in een vegetarische variant willen uitbrengen? En het sojaproduct dan ‘Veggie Vissticks’ noemen?

Op de een of andere manier is het gelukt om een vage visgeur en -smaak aan het product toe te voegen, maar het zou ook de associatie met gefrituurde vis uit Engeland kunnen zijn. Maar de structuur is zeker niet die van vis; het is een wittige, smakeloze brij daarbinnen, gemalen bordkarton. Misschien dat veggie kinderen dit met veel mayo nog wel willen opeten. Maar het dringende advies is: vermijden.

Brutaal

In het radioprogramma Vroege Vogels kwam al eens een item voorbij over meeuwen die van de Waddeneilanden een retourtje Madurodam nemen, om daar de toeristen van hun broodjes hotdog te beroven. Een snelle en eenvoudige buit, want de toeristen zijn daar niet op voorbereid. (In Duitsland werd dat gedrag overigens tien jaar geleden al gemeld).

Zijn meeuwen agressiever, of assertiever, of inventiever geworden? Bij de ingang van de Hogeschool InHolland in Haarlem zijn ze inmiddels ook bekend bij de snackende studenten, getuige deze waarschuwing.

Aangroei

De gemeente is bezig om metalen voorwerpen uit de Weespertrekvaart te vissen. Daarbij komt van alles naar boven, en natuurlijk ook fietsen (niet zoveel als in Almere, zie het bericht Slootvangst). Fascinerend om de aangroeisels op zo’n fiets te zien, hier op de kade in de avondzon tentoongesteld alsof het een nieuw model betreft.

(Update: het oud ijzer wordt dan wel op de kant gelegd, het wordt niet weggehaald. Waarschijnlijk zo’n geval waar de ene dienst niet weet wat de ander aan het doen is. Dikke kans dat het spul door sommigen weer terug het water in wordt gegooid).

Spatiëring

Laat dit een waarschuwing zijn voor iedereen die losse letters op een gebouw wil aanbrengen. Goed spatiëren en de juiste x-hoogte aanhouden is een lastig karwei, zeker als een bakstenen muur betreft waarin het soms lastig gaten boren is. Wat tegenwoordig in een goed opmaakprogramma een fluitje van een cent is, kan op een muur zomaar de mist ingaan.

Heg

In Engeland kan je dit soort practical jokes in de publieke ruimte verwachten. Het is niet zo dat er hier een toevallig gat in de heg was ontstaan. De opening is er zorgvuldig ingeknipt om dit voor elkaar te krijgen. Van een afstand was het in ieder geval overtuigend. Vooral dit soort grappen maakt het een plezier om door verder soms oninteressante buitenwijken te lopen.

Vergeten

Vergeten hoekjes zijn in de stad steeds minder te vinden, maar hier is er dan toch nog eentje. Ooit was hier een weg gepland, een afslag van de Gooiseweg, de straatlantaarns en zelfs de verkeersborden zijn al aangebracht. De weg is er ook na jaren niet, het is een groene oase geworden. Een enkele keer rijdt hier toch een auto (vermoedelijk van een gemeentedienst) en laat een spoor in het gras achter.